امروز: جمعه, 08 اسفند 1399

سلام بر مادرم زهرا " سلام الله علیها "

بسم الله


سلام بر مادرم زهرا " سلام الله علیها "

سلام بر مادرم زهرا ، بانوی حیا ، سلام بردردانه ی خلقت ،سلام بر فاطمه ،غمگسار علی ، بهجت رخسار رسول 

            " اللهم صل علی فاطمة و ابیها و بعلها و بنیها و سر المستودع فیها بعدد ما احاط به علمک "

تو خیابونا که قدم میزنم می بینم مغازه ها مملو از جمعیت کساییه که میخوان واسه مادران و یا همسرانشون کادویی بگیرن.

کمی که گوش کنی صداهای مختلفی رواز تو خونه ها و دورهم نشینی ها میشنوی...


یکی میگه : ای وای روز مادرنزدیک شد و من باید چیزی واسه مادرم بگیرم ولی هیچ پولی تو دست وبالم نیست.

خانمی به شوهرش میگه : آقا؛ روز زن نزدیکه هاا،ببینم چیکار می کنی واسم!آبروداری کنی جلو فامیل..

مادری میگه : بچه ها نکنه خودتونو به زحمت بندازید و چیزی واسم بگیرید .همین که شماها خوب و موفق باشید واسه من قد یه دنیا می ارزه.

 


یکی میگه : ای بابا ! دلت خوشه هاا !! تا حالا یه بارم تو این روز کادو نگرفتم . خدا به ما از این شانس ها نداده .


با خودم فکر می کنم انقدر که هدیه گرفتن و هدیه دادن در روز ولادت حضرت زهرا سلام الله علیها،تواولویت قرار میگیره که خود حضرت زهرا و سلوک آن بانوی بزرگوار، فراموشمون میشه.

اینکه هدیه گرفتن و هدیه دادن بسیار زیبا و پسندیده است ، شکی نیست ، اما آنقدر که باعث به حاشیه انداختن اصل ماجرا نشود. 

اصل داستان ؛ مادربودنه ، اصل ماجرا ؛ همسر بودنه و الگو گرفتن همه ی مادران و همسران از خانم فاطمه زهرا سلام الله علیها.


باخودم فکر می کنم در این روز مبارک ، چند نفر از زنان و مادران ما،درسی از سرور زنان عالم آموختند تااین روزمبارک ، همه ساله  نقطه ی عطفی یا تولدی باشد برای بهتر شدن و بهتر زندگی کردن ؟؟
 و یا چند نفر از فرزندان و همسران در این روز تلاش کردند تا فرزند صالح تری و همسر دلآرام تری باشند؟؟

از نظر نگارنده مهم تر از پول خرج کردن برای مادر و یا همسر ، عاطفه خرج کردن توسط همسر و فرزندان است.
از نظر نگارنده ، به جای توقع داشتن از همسر و فرزندان که روز مادر با هدایای گوناگون به منزل بیایند که البته خیلی هم کار خوبیه اما ارزشمندتر ، آن است که من به عنوان یک همسر تلاش کنم تا مطلوب شوهرم باشم و به عنوان یک مادر، بهترین دوست برای فرزندانم باشم تا حرف نگفته ای ،دردی ، دغدغه ای ، خاطرشان را پریشان نکند. 
و اینکه در این مهم تامل کنند که ؛ من بایدآنقدر خوب باشم و عطر آرامش را در فضای زندگیم منتشر کنم تا همه ی اعضای خانواده در کنار من ، آرام باشند و هیچ جا برایشان امن تراز خانه نباشد.

 


من مادر بودن را به آرامشش ، به طمانینه و نجابتش می شناسم .
 مادر بودن را به رفاقت می شناسم . به آغوش گرمش برای تسلی ...پیوند دهنده ی دلهای اهل خانه ...
همبازی کودکان...

من مادر بودن را به این می شناسم که او کارخانه داری است که در آن کارخانه انسان تربیت می شود .
مادر بودن را به گذشتش ، به خود را ندیدن می شناسم . 
من مادر بودن را به دعاهای گاه و بیگاهش می شناسم . 
این ها ترجمه ی مختصر من است از مادری ...
اصلا مادران و همسران چقدر می دانند که بخواهند عمل کنند؟

 

دانسته هایم این هاست از مادرم زهرا ! شما را نمی دانم؟!!

 


 

بشنو و از بر کن ...


   زمانی ما از بودن در کنار هم احساس لذت و آرامش می کنیم که همدیگر را درک کنیم . اصلا تفاهم یعنی فهمیدن هم .وعلت بسیاری از نارضایتی ها در زندگی زناشویی برآورده نکردن نیازهای همدیگر است . 
  هم دیگر را درک نمی کنند و با نیازهای هم آشنا نیستند لذا از بودن باهم راضی نیستند . 
و زهراست همسری که علی را خوب می فهمد و درکش می کند . حتی زمانی که همه به شوهرش پشت کردند،  اوست که راه می افتد وبرای دفاع از علی ، در اذهان مردم رفع ابهام می کند . 

زهرا همان زنی است که روحیات یک مرد را خوب می شناسد و می داند اگر از مرد تقاضایی شود و او قادر به برآورده کردن آن نیاز نباشد نوعی احساس سر شکستگی در مرد ایجاد می شود وبانوی حیا می فهمد واز پروردگارش حیا می کند که از علی چیزی بخواهدکه در توانش نباشد .

و من از فاطمه آموختم که یکی از زیبایی های زندگی این است که زن و شوهر بخاطر هم از بعضی خواسته هایشان چشم پوشی کنند و این سبب تحکیم و پویایی خانواده می شود . هر چند در علی و زهرا نمونه ای از تفاوت و اختلاف دیده نمی شود ،با این وجود مولایمان علی علیه السلام می فرماید : 

"فاطمه(س) مرا به خشم نیاورد و مخالفتی با امر من نکرد و هر وقت نگاهش می‌کردم، تمام غم‌هایم زایل می‌شد  "

 

 

از فاطمه آموختم ریزترین و عادی ترین روابط ما نیز در زنده و پویایی زندگی مان بسیار موثر است و پژواکی از محبت و مودت را در فضای دل و زندگی مان منعکس می کند . یکی از این چیزهای روزمره ، صدا کردن همسر و فرزندان است . او همسر و فرزندانش را با احترام صدا می زد . در حدیث شریف کساء این نمونه ی بارز زندگی انسیه ی حورا هویداست که همسر و فرزندانش را چه نیکو صدا می زند ؛

 " میوه ی دلم "  " نور چشمم"...

یکی از لذت بخش ترین لحظات زندگی هنگامی است که انسان به معشوقش  بنگرد ، با او حرف بزند، با او راه برود و اوقاتش را با او بگذراند و من از تو آموختم ای جانِ علی ،صدیقه ی کبری  که اینگونه خطاب کردی : 

علی جان ! جانم فدای تو ! جان و روح من سپر بلای جان تو ! یا اباالحسن همواره با تو خواهم بود. چه در خیر و نیکی به سر ببری، چه در سختی ها و بلاها گرفتار شوی، همواره با تو خواهم بود"

 مادرم زهرا ؛ که سلام خدا و رسول بر تو باد ،چقدر شیرین بود وقتی فهمیدم با کودکانت همبازی می شدی و در بحبوحه ی بازی و خنده های شیرین کودکانه شان درس های  بزرگ اخلاق و مردانگی را برایشان می گفتی . 

 فرزندت حسن علیه السلام را روی دست می گرفتی و بالا می انداختی و حرکت می دادی و می فرمودی : اشبه أباک یاحسن واخلع عن الحق الرّسن واعبد الهاً ذامنن ولاتوال ذا الاحسن "ای حسن ، نظیر پدرت باش و ریسمان ظلم از حق دور کن، و خداوندی را که صاحب نعمت هاست پرستش کن و با افراد تیره دل دوست مباش " 

واینها تنها نمونه بسیار کوچکی بود از سلوک مادرم زهرا.

حضرت زهرا اختصاص به بانوان ندارد .پس میلاد شان بر هر مرد و زنی  مبارک.


و انشاالله ،همگی مان در زیر سایه الطاف حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها باشیم  .

 

نظرات   

 
ز.ع
+7 #5 ز.ع در تاریخ: پنج شنبه 04 ارديبهشت 1393 ، ساعت 08:02 ب ظ
بسم الله الرحمن الرحیم

این موضوع که حضرت زهرا(س)به چه نیکویی همسر و فرزندان خویش را صدا می زدند می تواند الگوی بسیار خوبی برای ما در زمانی باشد که این فرهنگ شاید به گمانم غربی جا افتاده است که همسران یکدیگر را با نام کوچک صدا می زنند.

البته ماهنوز هم از قدیمی تر ها می بینیم که به خاطر احترام به بزرگترهایشان حتی نام شوهر و یا همسر خود را صدا نمی زدند و با کلماتی مثل پدر علی یا مادر فلان یا خیلی محلی تر(امی زنان)را بکار می بردند و الان هم نسل جدید فقط به اسم بسنده می کنند.
ان شا الله با بکارگیری القاب و جملات زیبا روابط شیرین تر و دوستانه تر با همسر و فرزندانمان برقرا کنیم.
نقل قول
 
 
منتقد
+4 #4 منتقد در تاریخ: سه شنبه 02 ارديبهشت 1393 ، ساعت 02:02 ب ظ
حق با شماست،درستش اين بود كه ابتدا از متني كه نوشتيد و از زحمتي كه ميكشيد تشكر كنم،چون ترسيدم تشكر و تعريف بنده از متن كليشه اي باشه پرهيز كردم.
عذر خواهي ميكنم،انصافا متن انتقادي خوبي بود.
انتقاد اول بنده هم آميخته به شوخي بود،يعني ترجيح ميدادم تو اين روز مبارك مهرباني و عطوفت بيشتر تو متنتون به چشم بياد.
باز هم تشكر
نقل قول
 
 
فاطمه زهرا
+5 #3 فاطمه زهرا در تاریخ: سه شنبه 02 ارديبهشت 1393 ، ساعت 12:02 ب ظ
امام حسین علیه السلام :
"مردم بندگان دنيايند و دين لق لقه ايست بر زبان آنان. تاهنگامي در كنار دين هستند كه زندگيشان بگذرد پس آن هنگام كه با بلاء امتحان شوند دين داران كاهش مي يابند"
نقل قول
 
 
نگارنده
+8 #2 نگارنده در تاریخ: سه شنبه 02 ارديبهشت 1393 ، ساعت 12:02 ب ظ
جناب منتقد سلام علیکم.
در پاسخ به نقد شما باید عرض کنم که ؛
این یک متن انتقادی از شرایط فرهنگی است که بین مردم ما رواج پیدا کرده نه یک دعوایا سفسطه کردن.وبیشتر نقد نگارنده به این بود که اصل مطلب نباید فراموش بشه.نه اینکه کادو گرفته نشه. اگر درست متن رو خونده باشید می بینید که بنده هدیه دادن را کارپسندیده و خوبی معرفی کردم.لطفا درست بخونید.چه بسادر جمع های دوستانه و فامیل مشاهده می شودکه برخی از کادوی همسرشان سرخوش ومفتخرو عده ای که می بینند و می شنوند به دلیل کادو نگرفتن همسر به هردلیلی و یا کم کادو گرفتن نسبت به دیگری غصه می خورند.
در پاسخ به نقد دیگر جناب عالی باید عرض کنم که بله هرچیزی جای خودش را دارد .اما به نظر بنده هیچ چیزی جای بی عاطفگی را پر نمی کند.روی خوش داشتن با هدیه خوب گرفتن قابل قیاس نیست.
درپایان باید عرض کنم که خود شما که به متن نقد دارید، آیابنده باید از این نقدشما نسبت به خودم تعبیر دعوا ، مغلطه یا غرض ورزی داشته باشم؟درحالیکه جناب منتقد؛نقد صحیح آن است که شما ابتدا باید نکات مثبت را بگویید و درکنار آن عیوب را.تاهم موثر واقع شود و هم مخاطب شما احساس غرض ورزی از نقد شما نداشته باشد.
درضمن بنده در کنار نقد راه کارهم دادم تا منظورم از این نوشته درست برداشت شود .واز همه ی مخاطبین ،بخصوص همسران و مادران خواستم که به سلوک حضرت زهرا نزدیک شوند.موید باشید.
نقل قول
 
 
منتقد
-3 #1 منتقد در تاریخ: سه شنبه 02 ارديبهشت 1393 ، ساعت 11:02 ق ظ
سلام
بنده هم ميلاد حضرت زهرا سلام الله عليها رو به همه دوستان و شما نگارنده محترم تبريك ميگم.
دو تا انتقاد:
يكي اينكه احساس ميشه شما با مخاطبون دعوا داريد،گرچه بعضي از جمله ها،جمله هاي احساسي هستند ولي بازم از لحنتون حس خوبي دريافت نميشه.
دوم اينكه فكر نميكنيد يخرده خلط مبحث ميكنيد؟الان واقعا نيازه كه بگيد خرج عاطفه مهمتر از خرج پول هست؟!اين كه اظهر من الشمسه،هر چي جاي خودش،واس خرج عاطفه و نموندن حرف تو دل و خوش رفتاري و اينا كل سال وقت هست،شما منكر اين هستيد كه هر زني از گرفتن هديه خوشحال ميشه و برخي از همين كم خرجي عاطفه ها رو فراموش ميكنه و ذهنيتش مثبت ميشه؟
اصلا من اصرار دارم مرد بايد پولش رو مديريت كنه تا بتونه تو اين روز يه چيز قابلي واس همسرش بگيره،البته بايد موقعيت خودش و فاميلهاي خودش رو نظر بگيره كه خداي نكرده باعث سرخوردگي بقيه بشه.
نقل قول
 

ارسال نظر

کد امنیتی
بارگزاری مجدد

طراحی قالب توسط : گروه برنامه نویسی قرمز